W mroźny, zimowy dzień biskup Jan Małachowski, referendarz koronny, przejeżdżał saniami przez oblodzoną Wisłę.

Po uzyskaniu zgody biskupa poznańskiego Stefana Wierzbowskiego, którego jurysdykcji podlegał klasztor Sióstr Wizytek w Warszawie, wyznaczono 5 sióstr na wyjazd do Krakowa.

W maju 1714 r., sędziwa już m. Branicka złożyła urząd przełożonej.
Jej następczynią wybrano s. Franciszkę Teresę Szembek.

W latach 1753-1759, gdy przełożoną klasztoru była m. Konstancja Urszula Lubomierska, nazywana jego “drugą Fundatorką”, 23 lipca 1755 r. ogromny pożar przez trzy dni trawił zabudowania zakonne, dopóki nie ugasił go obfity deszcz.

Od początku założenia klasztoru kolejne przełożone miały świadomość, że Fundator książę biskup Małachowski sprowadził Wizytki do Krakowa po to, aby kształciły młodzież żeńską.