Tego samego 1825 r., gdy po burzliwych wydarzeniach rewolucji francuskiej reaktywowano Bractwo Najśw. Serca Jezusowego, 28 X ujrzała światło dzienne w Besançon Konstancja – najstarsza córka z ośmiorga dzieci w rodzinie Bernaud.
Na chrzcie św. otrzymała imiona Anna Maria Konstancja. Bardzo wcześnie, jako mała dziewczynka zaczęła odczuwać Boże wezwanie i wtedy już zapragnęła zostać zakonnicą. W dniu I Komunii św. przyjętej wraz z bratem Edwardem, pod koniec dnia powiedziała: “Padnijmy na kolana i prośmy o łaskę, abyśmy nigdy nie przyjęli niegodnie Pana Jezusa do naszych serc”. Będąc uczennicą w rodzinnym miasteczku – a nauka przychodziła jej z nadzwyczajną łatwością – zawsze znajdowała czas, by przynajmniej na chwilę uklęknąć przed Najświętszym Sakramentem, odprawić Drogę krzyżową, czy też odmówić Różaniec.
Po ukończeniu nauki, w wieku zaledwie 16 lat zaręczyła się i wyszła za mąż pod namową rodziny za 28-letniego mężczyznę, którego 5 lat później Pan powołał do wieczności. Wróciła do rodziny w Besançon, po czym zachęcona do spędzenia kilku dni w klasztorze Sióstr Wizytek w Bourg-en-Bresse podjęła decyzję wstąpienia do zakonu jako postulantka. W I piątek kwietnia 1851 r. złożyła śluby wieczyste i przyjęła imię s. Maria od Najśw. Serca. Tego dnia napisała: “…żadna z dotychczasowych propozycji nie poruszyła mojego serca. Dziś wiem, że mój Oblubieniec chce, bym stała się ofiarą miłości, wynagradzającą Boskiemu Sercu”.
Było to na początku 1863 r., gdy pewnego dnia otrzymała wizję zegara Straży Honorowej. Odtworzyła go i poczuła się ponaglona do umieszczenia pod nim napisu “Straż Honorowa Najświętszego Serca”, w środku tarczy zaś wizerunku Serca Pana Jezusa. 13 III 1863 r., w święto Pięciu Ran Zbawiciela, Straż Honorowa została założona! Pierwszymi imionami wpisanymi na Zegarze były imiona wszystkich Sióstr Wizytek z klasztoru w Bourg-en-Bresse. Dzieło bardzo szybko rozprzestrzeniało się, ukazywały się broszury, modlitewniki, a Siostra Maria od Najśw. Serca zaczęła redagować bilety zelatorskie. Początkowo dla zakonnic, potem osób świeckich, dzieci, kapłanów. Zapisała wtedy: “Zrozumiałam podczas tej pracy, że Serce Jezusa kocha księży. Wrażenia z opracowania tych biletów zachowam w pamięci na długo”. Ostatnią serią była niedokończona seria dla gwardzistów. 24 VI 1870 r. sporządziła uroczysty akt poświęcenia się, podpisany jej własną krwią. Zakończyła go słowami: “…niech święte płomienie oczyszczą mnie ze wszystkiego, co ludzkie, niech mnie uświęcą, unicestwią i zatopią w Tobie”. W listopadzie 1888 r. ukazały się drukiem "Rok święty Straży Honorowej i czcicieli Serca Jezusa" – publikacja będąca wyrazem nieustannej troski o właściwą formację duchową członków Straży Honorowej.
Przypadająca w czerwcu 1901 r. 15. rocznica profesji zakonnej była okazją do złożenia inicjatorce Dzieła wielu listów gratulacyjnych, słów uznania i dziękczynienia. Nowe ośrodki Arcybractwa powstawały w bardzo szybkim tempie na terenie całej Europy i nie tylko.
3 sierpnia 1903 r. utrudzona życiem, ascezą, wytężoną pracą i chorobą, Siostra Maria od Najśw. Serca zmarła, po wcześniejszym zapewnieniu, że tam, w górze nie zapomni o swym Dziele, o swej Straży Honorowej.